VLAANDEREN KIEST

Nee.

N-VA is Vlaamsgezind en wil meer autonomie voor Vlaanderen. Beslissingen nemen zal gemakkelijker zijn in een Vlaams parlement dan in een federaal parlement - waar je twee belangengroepen, twee culturen en vaak tegenovergestelde politieke partijen tot een akkoord moet laten komen. Dat is één van de dingen die de afgelopen jaren niet heeft gewerkt in België. Het is ook gewoon erg moeilijk, en aan twee kanten van de taalgrens wil men geen toegevingen meer doen. Als het niet werkt, moet er een oplossing worden gezocht, en N-VA wil ernaar zoeken, met andere Vlaamse en ook Waalse partijen.

Een van mijn vrienden merkte op na het bekijken van de site dat we wel erg extremistisch leken te zijn. Ik moet voor mezelf toegeven dat ik een onafhankelijk Vlaanderen heel tof zou vinden - maar ook ik maak me niet de illussie dat dit is waar de aankomende verkiezingen voor staan. Als ik later oud en grijs ben en ik zou nog steeds in België wonen, zou ik daarom niet noodzakelijk een ongelukkiger persoon zijn - zolang onze politiek verbetert, zolang de Vlaming niet meer gegijzeld wordt door een minderheid en zolang de verdeling van geld en stemmen in Belgie eerlijk zou verlopen.

Het ziet er naar uit dat Elio di Rupo wel eens de volgende premier kan worden van ons Belgenlandje. Het zou dan van de jaren 70 geleden zijn dat een Waal deze functie zou bekleden – maar gezien de huidige peilingen zou het wel eens goed mogelijk zijn dat bovengenoemde PS’er als volgende premier de communautaire onderhandelingen mag aanvangen.

En dat is niet noodzakelijk een slechte zaak voor Vlaanderen. Walen, Vlamingen, media hebben de afgelopen drie jaar Leterme gebrandmerkt als de grote verliezer en grote zondebok in deze communautaire crisis en op die manier zijn de Waalse partijen die graag met CD&V onderhandelden mede verantwoordelijk voor het grote verlies dat deze christelijke partij zal lijden. Waalse politici klagen in de aanloop naar de verkiezingen misschien als ze horen dat ze met N-VA zullen moeten onderhandelen. Het Waalse “non” zet Vlamingen aan te stemmen op een partij die ook “non” durft terugzeggen als zij het te bont maken. En dat is N-VA.

De Waalse PS - waar dus onze mogelijke toekomstige premier vanaf stemt - vindt samen met enkele andere Waalse partijen dat N-VA extremistisch is. Zelfs oud CVP'er Marc Eyskens zou dat over zijn mede-Vlamingen durven zeggen en doet zijn uiterste best om de toekomstvisie van N-VA af te schilderen als een onbehaalbare utopie die zal uitlopen tot een ramp. Onterecht. Aan beide kanten van de taalgrens lijken partijen zich nu al te distantieren van N-VA en het enige wat ze doen is het volk schrik aanjagen. De vraag die menig N-VA'er bezig houdt is dan ook: welke politieke familie in Vlaanderen zal samen met N-VA "non" durven zeggen tegen onredelijke Franstalige voorstellen?